Właściwości fizykochemiczne czerwonego barwnika ze skórek winogron są charakterystyczne: jego wygląd waha się od ciemnoczerwonego do fioletowoczerwonego proszku, dostępne są również formy płynne i pasty, którym towarzyszy lekki, charakterystyczny zapach. Jest dobrze rozpuszczalny w wodzie, etanolu, glikolu propylenowym i innych rozpuszczalnikach, ale nierozpuszczalny w tłuszczach, olejach i etanolu absolutnym. Jego kolor w znacznym stopniu zależy od pH – w środowisku kwaśnym wykazuje stabilny, jaskrawoczerwony lub fioletowoczerwony odcień, przechodzący w niebieski w środowisku obojętnym i zmieniający się w niestabilny zielony w środowisku zasadowym.

Ponadto, ma ograniczoną tolerancję na światło i ciepło; długotrwała ekspozycja na silne światło lub wysokie temperatury może powodować blaknięcie kolorów. W obecności jonów metali, takich jak żelazo i miedź, może ciemnieć do odcienia fioletowo-brązowego i jest podatny na przebarwienia spowodowane utlenianiem, przy czym charakteryzuje się umiarkowaną siłą barwienia i ogólną odpornością na ciepło.